Najmniej widoczne łączenie włóczki zależy od jej składu. Wełnę i alpakę można połączyć przez delikatne filcowanie, a włóczki syntetyczne, roślinne lub śliskie lepiej łączyć mechanicznie – metodą rosyjską albo przez późniejsze wrobienie końcówek. Dzięki temu unikniesz dużego supełka, ale zachowasz trwałość robótki.
Jak wybrać metodę do rodzaju włóczki?
Przed rozpoczęciem sprawdź banderolę i oceń, czy włókna mają zdolność do filcowania. Jeśli nie masz pewności, wykonaj próbę na krótkim kawałku nici. Szybki wybór ułatwia poniższa tabela:
| Typ włóczki | Zalecana metoda | Uwagi |
|---|---|---|
| Wełna, alpaka, naturalny moher | Filcowanie | Wymaga wilgoci i delikatnego tarcia |
| Włóczka średnia lub gruba z włókien zwierzęcych | Filcowanie przez rozszczepianie | Pozwala ograniczyć zgrubienie |
| Akryl, poliester, bawełna, bambus | Metoda rosyjska lub wrobienie końcówek | Nie filcuje się |
| Włóczka śliska, na przykład jedwabna | Wrobienie końcówek | Krótkie fastrygowanie może się wysunąć |
| Bardzo cienka włóczka typu lace | Metoda rosyjska lub wrobienie | Filcowanie i rozszczepianie są trudne do wykonania |
Jak połączyć naturalną włóczkę przez filcowanie?
Filcowanie wykorzystuje łuskowatą powierzchnię włókien zwierzęcych. Wilgoć, tarcie i lekki nacisk sprawiają, że włókna zaczepiają się o siebie. Metoda działa przy wełnie, alpace, naturalnym moherze, angorze oraz włóknach jaka czy wielbłąda. Nie stosuj jej do akrylu, poliestru, bawełny ani bambusa.
Do wykonania potrzebujesz igły dziewiarskiej, odrobiny wody i nożyczek. Ta wersja sprawdza się przy włóczkach jedno- i wielopasmowych, o ile nie są bardzo śliskie.
- Nawlecz na igłę końcówkę jednej z włóczek i przeprowadź ją przez drugą nitkę, jak przy fastrygowaniu.
- Przeszyj około 4–5 cm. Nie prowadź igły idealnie prosto, lecz lekko zygzakuj wzdłuż włókien.
- Wyjmij igłę, a następnie delikatnie pociągnij za oba dłuższe końce. Skróć wystające włókna, ale nie obcinaj ich tuż przy miejscu łączenia.
- Zwilż przeszyty fragment i pocieraj go między palcami. Rób to do chwili, aż włókna lekko się połączą.
- Sprawdź przejście w palcach. Jeśli jest twarde albo wyraźnie grubsze, rozluźnij je i przetrzyj delikatniej.
Nie filcuj zbyt intensywnie. Mocno zbity fragment może utworzyć widoczne zgrubienie, szczególnie w gładkiej dzianinie.
Przy grubszej włóczce lepsze rezultaty daje rozszczepienie końców. Rozkręć oba fragmenty na długości około 4–5 cm, podziel pasma mniej więcej na pół i skróć jedną część przy każdym końcu. Następnie nałóż pasma na siebie, skręć je zgodnie z pierwotnym kierunkiem włóczki, zwilż i delikatnie sfilcuj. Połączenie zachowa wtedy zbliżoną grubość do reszty nici.
Na czym polega metoda rosyjska?
Metoda rosyjska jest dobrym rozwiązaniem dla wielu włóczek, także syntetycznych. Nie wymaga filcowania, dlatego sprawdza się wtedy, gdy włókna nie mają łusek. Potrzebujesz tylko igły dziewiarskiej i nożyczek.
- Przeprowadź końcówkę zużytej włóczki przez igłę. Zagnij ją w niewielką pętelkę i wbij igłę kilka centymetrów od końca.
- Przeciągnij igłę wewnątrz włóczki na odcinku około 2–3 cm, tworząc krótkie, luźne fastrygowanie.
- Wyjmij igłę, lekko zaciągnij pętelkę i przytnij wystający koniec. Nie skracaj go całkowicie przy samym wyjściu nitki.
- Nawlecz igłę nową włóczką, przeprowadź ją przez pętelkę pierwszego końca i powtórz fastrygowanie w jej wnętrzu.
- Delikatnie dociągnij oba końce. Połączenie powinno być płaskie, a pętelki możliwie małe, lecz nadal na tyle duże, by przeprowadzić przez nie igłę.
Najczęstszy błąd polega na wykonaniu zbyt dużych pętelek. Powstaje wtedy zgrubienie widoczne po prawej stronie robótki. Przy cienkiej włóczce prowadź igłę bliżej końca i skróć odcinek fastrygowania, ale nie rób go tak krótkiego, aby włókna mogły się wysunąć.
Dlaczego supełki potrafią się rozwiązać?
Supełek może wyglądać mocno podczas pracy, ale pranie, rozciąganie dzianiny i śliska powierzchnia włókien zmieniają sytuację. Dotyczy to szczególnie bawełny merceryzowanej, bambusa, jedwabiu oraz niektórych włóczek syntetycznych. Gdy wolne końce zostaną obcięte zbyt krótko, węzeł nie ma zabezpieczenia i może się stopniowo rozsunąć.
Dlatego magiczny węzeł lub węzeł tkacki traktuj raczej jako rozwiązanie awaryjne. Jeśli go stosujesz, nie przycinaj końcówek od razu. Zostaw je dłuższe i wrób po lewej stronie robótki po kilku kolejnych rzędach. Włóczka puchata może zamaskować mały węzeł, ale gładka i śliska nitka zwykle go uwidoczni.
Wrobienie końcówek będzie bezpieczniejsze, gdy połączone miejsce znajduje się w części robótki, która nie jest mocno rozciągana. Przeciągaj końce igłą dziewiarską przez kilka sąsiednich oczek, zmieniając kierunek prowadzenia nici. Przy bardzo śliskich włóknach zostaw nieco dłuższy fragment zamiast przycinać go tuż po schowaniu.
- Filcowanie wybierz do włóczek zwierzęcych, które rzeczywiście się filcują.
- Metodę rosyjską stosuj przy włóczkach o stabilnym splocie, także syntetycznych.
- Wrobienie końcówek wybierz przy jedwabiu, bambusie i innych śliskich włóknach.
- Supełek zostaw jako ostateczność i nie skracaj jego końców zbyt wcześnie.
Jak uzyskać równe i niewidoczne przejście?
Każde łączenie najlepiej wykonać w miejscu, które nie będzie mocno eksponowane, na przykład przy szwie albo na początku nowego rzędu. Przy zmianie koloru możesz przeprowadzić końce przez kilka następnych oczek od lewej strony, zamiast próbować ukryć połączenie na środku gładkiej dzianiny.
Zanim zastosujesz wybraną technikę w swetrze, chuście czy czapce, przetestuj ją na kawałku tej samej włóczki. Sprawdź nie tylko wygląd połączenia, lecz także jego zachowanie po rozciągnięciu i praniu zgodnym z zaleceniami dla danego włókna.
Do wełny i alpaki najczęściej najlepiej pasuje delikatne filcowanie. Przy włóczkach syntetycznych lub śliskich bezpieczniejsza będzie metoda rosyjska albo staranne wrobienie końcówek. Krótka próba pozwoli dobrać sposób bez ryzyka powstania dziury w gotowej robótce.
